मानिसले जीवन जिउने क्रममा कतिपय उतारचढावको बीचमा विशेष कारणबस सपना बादलजस्तै हुनु कुनै नौलो कुरा हैन। जिवनमा कहिले छायाँ त कहिले उज्यालो सपना देख्नु सबैको अधिकार हो, तर ती पूरा गर्न आवश्यक साधन, अवसर र संघर्षका कारण सबैका लागि समान हुँदैनन्। शिक्षित र अशिक्षित मानिसहरूको जीवनशैली र अपेक्षामा ठूलो भिन्नता पाइन्छ। सामान्यतया, पढेका मानिसहरू ठूला सपना देख्छन्, जीवनमा ठूलो लक्ष्य राख्छन्, र सफलताको खोजीमा दौडिरहेका हुन्छन्। तर जब ती सपना पूरा हुँदैनन्, निराशा, तनाव, र असन्तोष बढ्छ।
यसै क्रममा अर्कोतर्फ, अशिक्षित वा सानो परिधिमा बाँच्ने मानिसहरू साना कुराहरूमा खुशी मान्छन्। उनीहरू महलको सपना देख्दैनन्, बरु राम्रो छानो, दुई छाक खान पाउने अवस्था, र परिवारको सानो खुसीलाई नै उपलब्धि ठान्छन्। उनीहरू सीमित आवश्यकतामा रमाउँछन्। शिक्षित मानिसहरू भने बढी चाहना राख्छन्, किनभने उनीहरू अवसर खोज्ने प्रयास गर्छन्, अगाडि बढ्न चाहन्छन्, र ठूलो सफलताको आकांक्षा राख्छन्। जब ती चाहनाहरू पूरा हुँदैनन्, उनीहरू असन्तुष्ट हुन्छन्।
सपनाले मानिसलाई अघि बढ्न प्रेरित गर्छ, तर यथार्थले उसलाई सीमितताबारे सोच्न बाध्य पार्छ। धेरै मानिसहरू ठूला लक्ष्य राख्छन्, तर त्यसलाई पूरा गर्न आवश्यक परिश्रम, धैर्य, र सही योजनाबिना सफल हुन सक्दैनन्। कतिपयले सपना पूरा गर्न गलत बाटो समात्छन्, जसले उनीहरूको जीवनलाई थप जटिल बनाउँछ। विशेष गरी आजको समाजमा, धेरै युवा विदेश जान, उच्च शिक्षा प्राप्त गर्न, वा व्यवसायमा ठूलो सफलता हात पार्न चाहन्छन्। तर जब तिनीहरू यथार्थसँग ठोक्किन्छन्, सपना पूरा गर्न जति संघर्ष गर्नुपर्छ भन्ने थाहा पाएपछि कतिपय निराश हुन्छन्।
सपनाका बादलहरू कहिले उज्यालो त कहिले अँध्यारो हुन्छन्। कसैले सपना पूरा गर्न जीवनभर संघर्ष गर्छ, कसैले आधा बाटोमै हार मान्छ। ठूला सपना देख्नु खराब होइन, तर तिनीहरूलाई वास्तविकतामा बदल्न सही योजना आवश्यक छ। सपना देख्ने मात्र होइन, त्यसलाई पूरा गर्ने आँट, परिश्रम, र धैर्यता राख्न सक्नुपर्छ। सफलता हासिल गर्न स्पष्ट लक्ष्य, संगठित योजना, धैर्यता, वैकल्पिक योजना, र सकारात्मक सोच आवश्यक हुन्छ।
सपनाका बादल कहिलेकाहीँ गाढा हुन्छन्, कहिलेकाहीँ फाट्छन्। तर जब बादल हट्छ, सूर्यझैँ उज्यालो भविष्य देख्न सकिन्छ। त्यसैले सपना देख्ने मात्र होइन, त्यसलाई वास्तविकतामा बदल्ने हिम्मत गर्नुपर्छ।
लेखक
दिपेन्द्र धामी
बझाङ।
