Day: २०८१ चैत्र ९, शनिबार २१:२९

दिपेन्द्र धामी- बझाङ । जीवन अनपेक्षित मोडहरूबाट भरिएको छ। कहिले उज्यालो, कहिले अँध्यारो। बाल्यकालमा म जसरी पनि रमाउन सक्थें, जीवनप्रति कुनै गम्भीरता लिन जरुरी थिएन। तर उमेरसँगै, समयसँगै, परिस्थितिसँगै, मेरो जीवनको अनुभूति पनि बदलिँदै गयो। युवाअवस्था सम्म प्रवेश गरेँ, तब जीवनको वास्तविकता अझ स्पष्ट हुन थाल्यो। यही वास्तविकताले कहिलेकाहीं मलाई अनौठो एक्लोपनको महसुस गराउँछ। समय परिवर्तन रहेछ, गाउँमा बिताएका ती सुन्दर दिनहरू सम्झनामा आइरहन्छन्। सिरसिरे बतास, आँगनभरि खेलेका खेल, खेतका आलीहरूमा दौडिएका मेरा पाइला, आमाको मायाले भरिएका दिनहरू ती सबै एक अद्भुत अनुभूति थिए। बाल्यकालमा मलाई सायद "एक्लोपन" भन्ने शब्दको अर्थ नै थाहा थिएन। आमाको अँगालो, बाबाको सल्लाह, दाजुभाइ-दिदीबहिनीको साथले जीवन सरल लाग्थ्यो। तर, समयको गतिसँगै जीवनका यी मिठासपूर्ण क्षणहरू केवल सम्झनाको पानामा सीमित हुँदै गए। स्कू...