भाष्कर भट्ट, बैतडी
भोलि माघी भनिन्छ । पुसको पाक्य माघको खाक्य हिन्दु परम्पराअनुसार आज दिनमा तरुल खोज्न घरभन्दा कयौं टाढा जङ्गलमा गइन्थ्यो रे दिनभरी गाउबाट घरको एक/एक जना गरि तरुल खोजेर ल्याइन्थ्यो रे अनि मज्जाले आज बेलुकी घर आएर सम्पूर्ण ओर्गानिक मिठा मिठा खानेकुरा पकाएर स-परिवार हर्षोल्लासकासाथ बसिन्थ्यो । पाकेको सम्पूर्ण परिकार मध्येबाट एउटा/एउटा छानी सुरुमा कागको भाग राखिन्थ्यो ।
बिहानै आफ्नो घरका पाखा वा छानाहरुमा पकाइएका परिकारहरु राखी नुहाइधुहाइ गरेर कागलाई का कौवा का भन्ने शब्द उच्चारण गरिन्थ्यो । कागहरु आज तिर्थ गएर भोलि बिहानै सबरै आउथे ।जसको खानेकुरा अगाडि खान्छ त्यसको राम्रो हुन्छ भन्ने किवदन्ती छ । त्यसपछि कागले लिएर गएको खानेकुरा लुकाएको ठाउँमा भेटेपछि उक्त खानालाई गाईवस्तुलाई दिए राम्रो बाच्छा बाच्छी हुने धार्मिक विश्वास छ । मज्जाले माघ १ गतेलाई साथिभाइ स-परिवार खुशीका साथ मनाइन्थ्यो । तर यी सबै कुरा अनि गतिविधि हेर्न त अब मंगल ग्रह नै जानुपर्ने जस्तो भयो ।
गाउघरका मान्छेहरु विभिन्न हेतुले शहर छिरे अनि शहरको आधुनिक शैली सिकेर गाउँमा बिस्थापित गर्न थाले । आजभोलि चाडपर्वहरु अर्गानिक कुराले मनाइन्छ । जस्तै आज पनि के गर्छन भने सबै साथि मिल्छन् अनि पैसा उठाँउछन् र दारुपाटी सुरु हुन्छ रातभरी दारु मासु अनि अन्य पिउँछ्न अनि खान्छन् एक आपसमा लड्छन् होहल्ला गर्छन् । एकाअर्कालाई आरोप प्रत्यारोप लगाउँछन् । कुटपिट गरि भोलि अर्थात दोस्रो दिन प्रहरी चौकी पुग्छन् ।
खै यसैखालको गतिविधि गर्ने हो भने त आउँदा पिडिहरुको लागि माघी लगायत अन्य चाडपर्व र परम्पराहरु नौला हुनेछ्न भनिदिए केही फरक नपर्ला ।
त्यसैले आउ जुटौ आफ्नो क्षेत्रबाट महत्त्वपूर्ण चाडपर्वहरु जोगाउन पहल गरौं । विदेशी रक्सिले होइन कि आफै अर्गानिक गुन्द्रुकको झोलले हर्षोल्लासकासाथ रमाऔं आफू सङ्ग जे छ त्यसैमा खुसी होऔं ।
